از کجا می دانید که ویلچر به شما متناسب است؟ اگر مناسب نباشد چه اتفاقی می افتد؟ آیا یک اندازه برای همه مناسب است؟ نه همیشه. مخصوصاً برای کاربران تمام وقت.

صندلی های چرخدار در هر شکل و اندازه ای وجود دارند. افرادی که دچار بی تحرکی یا کاهش احساس هستند ، اغلب نمی توانند موقعیت مناسبی را حفظ کنند یا از اینکه حالت ایستاده و متقارن دارند ، آگاه نیستند. وضعیت نامتقارن می تواند منجر به مشکلاتی در عملکرد ، یکپارچگی پوست ، تنفس ، بلع و هضم شود. برای این افراد ضروری است که سیستم صندلی مناسب برای آنها اندازه گیری شود.

اندازه گیری های مهم آناتومیکی مورد توجه عبارتند از: عرض مفصل ران ، طول استخوان ران یا ساق پا ، طول پا پایین ، ارتفاع تنه ، باسن تا آرنج (هنگام خم شدن) قد ، عرض قفسه سینه ، عمق قفسه سینه و طول ساعد. در صورت سفارش ویلچر و اجزای صندلی ، این اندازه گیری ها توسط یک درمانگر یا تهیه کننده تجهیزات به ابعاد تجهیزات قابل ترجمه است.

اگر سیستم صندلی مناسب نباشد چه اتفاقی می افتد؟

عرض صندلی

به طور معمول ، عرض صندلی معمولاً نزدیک به لگن و یا وسیع ترین قسمت بدن است (با در نظر گرفتن افزایش وزن / از دست دادن اخیر ، اجزای صندلی و ناهنجاری های بزرگ در وضع حمل). اگر عرض صندلی خیلی پهن باشد ، می تواند: 1) ایجاد یک ناحیه لگن (یک طرف لگن بالاتر از طرف دیگر) و اسکولیوز (منحنی جانبی ستون فقرات) 2) از قرارگیری مناسب در پشتیبانی تکیه گاه ثانویه سیستم صندلی () قسمت پشتی صندوق عقب ، قسمت پشتی ران…) 3) دسترسی به چرخها / جوی استیک / آرماتورها 4) آسیب پذیری دسترسی (مخصوصاً در صندلی های چرخدار دستی به دلیل افزایش عرض صندلی با افزایش عرض صندلی).

اگر عرض صندلی خیلی باریک باشد ، می تواند: 1) ایجاد ناهنجاری های چرخشی 2) باعث ناراحتی 3) فشار را روی ران های جانبی (ترنسنتس) یا پاهای پایینی افزایش دهد.

عمق صندلی

عمق صندلی باید کمی کوتاه تر از طول ساق پا / استخوان ران باشد (با در نظر گرفتن موارد عملکردی مانند پیشران پا / مدیریت پا ؛ توزیع فشار ؛ دامنه حرکت زانو ، اختلاف طول طول پا / تراز پا ؛ زاویه چوب آویز از ساق پا). اگر عمق صندلی خیلی طولانی باشد ، می تواند: 1) ایجاد شیب لگن خلفی ، کیفوز ، کشویی از صندلی ، برشی (به طور کلی به وضعیت بد ضعف ، خطر شکستگی پوست و نیاز به جابجایی مکرر) ایجاد می کند) 2) طول کلی قاب را افزایش می دهد ( مانور پذیری را کاهش می دهد / شعاع چرخش را افزایش می دهد) 3) انتقال را متوقف کنید (نمی توانید تمام راه را روی صندلی برگردانید).

اگر عمق صندلی خیلی کوتاه باشد ، می تواند: 1) باعث چرخش بیرونی ران و ربودن 2) افزایش فشار بر روی IT 3) انتقال Impede (فضای کمتری برای تمیز کردن تایر برای انتقال جانبی هنگام استفاده از صندلی چرخدار).

ارتفاع صندلی

ارتفاع صندلی به عوامل زیادی بستگی دارد. عموماً ، یک صندلی که 2 of از ترخیص زمین را در زیر پله ها فراهم می کند ، حداقل صندلی تا ارتفاع کف است. دسترسی به دستگیره ها برای پیشران ، ارتفاع انتقال و رسیدن به عملکرد از دیگر فاکتورهایی است که هنگام تعیین ارتفاع صندلی باید در نظر بگیرید. کسی که با یک یا هر دو پا حرکت می کند ، برای رسیدن به تماس کافی با زمین ، به صندلی پایین تر از ارتفاع کف نیاز دارد. اگر ارتفاع صندلی بیش از حد زیاد باشد ، می تواند: 1) باعث شود که پیشران های پا از صندلی بیرون بکشند 2) دسترسی به چرخ ها را مختل نکنید (منجر به پیشران ناکارآمد) 3) دسترسی به اختلال (ون ، جداول-افزایش سر / زانو).

اگر ارتفاع صندلی خیلی کم باشد ، می تواند: 1) انتقال اختلال (نشستن ، تخته کشویی / افسردگی به سطوح بالاتر) 2) کاهش سطح زمین 3) دسترسی به اختلال (پایین آمدن ارتفاع کلی باعث اختلال در دستیابی به اشیاء با بازوها) شود.

طول ساق بلند / ارتفاع صفحه

طول پایه را باید طوری تنظیم کنید که ران به طور موازی با سطح کوسن استراحت کند و کف پا به راحتی در قسمت پای صندلی قرار گیرد. انقباضات انعطاف پذیری پلانتار مچ پا و سایر ناهنجاری های کف پا باید در هنگام تعیین طول پایه برای جلوگیری از بالا آمدن ران از سطح بالشتک مورد توجه قرار گیرند. اگر طول ساق بلند بیش از حد طولانی باشد ، می تواند: 1) باعث افزایش فشار بر روی قسمت خلفی ران ، ادم ساق پا و چرخش داخلی لگن بر روی صندلی های اثاثه یا لوازم داخلی 2) کاهش میزان ترخیص زمین از زمین 3) باعث شود که در صندلی به دلیل پایین آمدن کفپوشها به دلیل قرار گرفتن در زیرپوش ها ، سر خوردن زیاد شود.

اگر طول ساق بلند خیلی کوتاه باشد ، می تواند: 1) فشار را بر روی توبرکه های خاکی (استخوان های نشسته) افزایش دهد ، باعث فشار فشار ربودگی لگن در مقابل چوب لباسی شود.

ارتفاع پشت

قد عقب از باسن فرد تا بالای شانه اندازه گیری می شود. قرار دادن صندلی چرخدار به عقب بستگی به عملکرد و ناهنجاری های وضعیتی دارد: پیشران UE ، تعادل ، کیفوز. اگر ارتفاع کمر خیلی زیاد باشد ، می تواند: 1) پیشران را مختل ، تحرک کتف 2) منجر به قرارگیری کیفوتیک 3) تعادل نشستن را مختل کنید.

اگر ارتفاع کمر خیلی کم باشد ، می تواند: 1) منجر به حالت کیفوتیکی 2) تعادل در نشستن اختلال شود 3) باعث قرار دادن نامناسب وسایل پشتی قدامی برای شانه / قفسه سینه.

عرض پشت

عرض پشت به طور معمول با عرض صندلی مشخص می شود اما با انتخاب های خاص صندلی عقب ویلچر می تواند متفاوت از عرض صندلی باشد. عرض قفسه سینه و نیاز به تکیه گاه های خارجی تنه از ملاحظات مهم است. اگر عرض عقب خیلی گسترده باشد ، آن را ممکن می سازد: 1) ممکن است توانایی قرار دادن تکیه گاه های ثانویه (پایه های صندوق عقب) در مکان مناسب را مهار کند 2) ممکن است مانع عملکرد بازو شود.

اگر عرض پشت خیلی باریک باشد ، می تواند باعث شود: 1) لبه ها / کوله پشتی ها به عقب حفر شوند 2) فضای کافی برای حمایت از صندوق عقب 3) ناهنجاری های چرخشی.

ارتفاع بازو

در هنگام نشستن ، ارتفاع بازو نیاز به ارتفاع آرنج خمیده دارد. علاوه بر این از سینی دامان ، پشتیبان بازوی سفارشی را نیز در نظر بگیرید. اگر قسمت زیر بغل خیلی زیاد باشد ، می تواند: 1) فشار را روی مفاصل گلنوهومرال افزایش داده و باعث ایجاد درد شود 2) باعث مشکل در مانور جوی استیک می شود.

اگر قسمت زیر بغل خیلی کم تنظیم شده باشد ، می تواند: 1) ایجاد کیفوز یا اسکولیوز 2) فشار را به توبروزهای خاکی افزایش دهد 3) باعث ایجاد یا بدتر شدن سابلوکس شانه شود.

طول بازو

طول بازو از آرنج تا مچ یا انتهای نوک انگشتان اندازه گیری می شود. طول بازو بسته به میزان پشتیبانی مورد نیاز متفاوت است. اگر طول آرماتور خیلی طولانی باشد ، می تواند: 1) ترخیص از میز / میز را محدود کنید.

اگر طول آرماتور خیلی کوتاه باشد ، آن را ممکن است: 2) ممکن است نقل و انتقالات نشستن را مختل کند 3) ممکن است از سینی دامان / موارد موجود در آن پشتیبانی نکند.

آیا فرقی نمی کند سیستم صندلی مناسب باشد؟ کاملا!