تفاوت پلی استر و پلی اتر پلی اورتان از نظر دما و مقاومت در برابر هیدرولیز چیست و کدام بهتر است؟

Oct 14, 2022

پیام بگذارید

پلی یورتان دارای نوع پلی استر و پلی اتر دو نوع است، ذرات کروی یا ستونی نامنظم سفید، چگالی نسبی 1.{1}}.25، چگالی نسبی شلنگ مواد غذایی از نوع پلی اتر از نوع پلی استر کوچکتر است. درجه حرارت انتقال شیشه ای نوع پلی استر 100.6-106.1 درجه، درجه حرارت انتقال شیشه شیلنگ مواد غذایی از نوع پلی استر 108.9-122.8 درجه. دمای شکنندگی نوع پلی اتر و نوع پلی استر کمتر از -62 درجه است و مقاومت دمای پایین نوع پلی اتر نسبت به نوع پلی استر نگران کننده است.

ویژگی های برجسته الاستومر ترموپلاستیک پلی اورتان عبارتند از: مقاومت در برابر سایش عالی، مقاومت عالی در برابر ازن، سختی، استحکام بالا، الاستیسیته خوب، مقاومت در برابر دمای پایین، مقاومت خوب در برابر روغن، مقاومت شیمیایی و عملکرد زیست محیطی، در محیط مرطوب، پایداری هیدرولیز استر از نوع پلی اتر بسیار بیشتر از نوع پلی استر است. .


TPU (الاستومر پلی اورتان ترموپلاستیک) یک گونه پلاستیکی در حال ظهور است، به دلیل TPU دارای قابلیت پردازش خوب، مقاومت در برابر آب و هوا، حفاظت از محیط زیست است، به طور گسترده در تجهیزات، لوله ها (شلنگ سیم فولادی، شلنگ خلاء صنعتی، شیلنگ مواد غذایی سیم فولادی TPU، شیلنگ پلی اورتان) استفاده می شود. ، فیلم، غلطک، کابل و سیم و سایر صنایع مرتبط. الاستومر ترموپلاستیک پلی اورتان که به لاستیک پلی اورتان گرمانرم یا به اختصار TPU نیز شناخته می شود، یک پلیمر خطی (AB)n-block است، A یک پلی استر یا پلی اتر با وزن مولکولی بالا است، B یک دیول حاوی 2-12 کربن زنجیره مستقیم است. اتم ها، و ساختار شیمیایی بین بخش های زنجیره AB با دی ایزوسیانات، معمولا MDI متصل است. لاستیک پلی یورتان ترموپلاستیک توسط پیوند هیدروژنی بین مولکولی یا به آرامی بین زنجیره های ماکرومولکولی به هم متصل می شود و این دو ساختار متقابل با افزایش یا کاهش دما برگشت پذیر هستند. نیروهای بین مولکولی در حالت مذاب یا محلول تضعیف می شوند و نیروهای بین مولکولی قوی پس از سرد شدن یا تبخیر حلال دوباره به یکدیگر متصل می شوند تا خواص جامد اولیه را بازیابی کنند.


الاستومر ترموپلاستیک پلی یورتان غیر سمی، بی مزه، محلول در حلال هایی مانند متیلن اتیلن، سیکلوهگزانون، تتراهیدروفوران، دی اکسان، دی متیل فرمامید و غیره است. همچنین در مخلوطی از تولوئن، اتیل استات، بوتانون، استون به نسبت مناسب محلول است. حالت بی رنگ و شفاف دارد و از ثبات ذخیره سازی خوبی برخوردار است.


پلی یورتان PU یک اصطلاح کلی برای ترکیب پلیمری است که در اثر واکنش دی ایزوسیانات یا پلی ایزوسیانات با ترکیباتی با بیش از 2 گروه هیدروکسیل تولید می شود که حاوی بسیاری از گروه های تکرار شونده NHCOO در زنجیره اصلی است. دی ایزوسیانات های رایج مورد استفاده عبارتند از: تولوئن دی ایزوسیانات (TDI)، دی فنیل متان دی ایزوسیانات (MDI)، هگزامتیلن دی ایزوسیانات (HDI)، ایزوفورون دی ایزوسیانات (IPDI)، دی سیکلوهگزیل متان دی ایزوسیانات (HMDI)، پلی متیلن پلی فنیل بر اساس پلی ایزوسیانات، دی ایزوسیانات (دی ایکس سیانات و غیره). با توجه به اجزای مختلف هیدروکسیل مورد استفاده، می توان آنها را به دو دسته تقسیم کرد: نوع پلی استر و نوع پلی اتر. می توان از آن در ساخت محصولات پلاستیکی، محصولات لاستیکی مصنوعی مقاوم در برابر سایش، الیاف مصنوعی، محصولات فوم سخت و نرم، چسب ها و پوشش ها و غیره استفاده کرد.


TPU و PU اساسا از یک ماده تشکیل شده اند. اما در ساخت این دو نوع مواد چسبنده. آنها از فرمول یکسانی استفاده نمی کنند. این دو نوع لاستیک به انواع مختلفی از خواص تقسیم می شوند.

Cup foaming test

ارسال درخواست